รักระยะสุดท้าย

พระอุดมประชาทร เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ (พระครูอลงกต ติกขปัญโญ)
ประวัติท่านพระครูอลงกต ที่อยู่วัดพระบาทน้ำพุในจังหวัดลพบุรี ที่พึ่งสุดท้ายของผู้ป่วยโรคเอชไอวี /ครูบ้านนอก เจ้าของสมณศักดิ์เจ้าคุณชั้นสามัญ ราชทินนามพระอุดมประชาทร จากเดิมพระครูอาทรประชานาถ เกิดวันที่ 9 ธันวาคม 2496 ที่อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของพ่อเสริม-แม่วิลาวัลย์ พลธ์มุกข์ คุณพ่อเป็นข้าราชการกรมทางหลวงต้องโยกย้ายไปทำงานตามจังหวัดต่างๆ ส่วนคุณแม่เสียเมื่อท่านเป็นเด็กชายอายุเพียง 3 ขวบ ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในความดูแลของคุณย่าซึ่งเจ้าระเบียบ ต้องตื่นเช้า เขียนหนังสือ คัดลายมือ ทำงานบ้าน ดูแลต้นไม้ร่วมกับพี่น้องอีก 5 คน ซึ่งก็ทำให้ท่านวัย 5 ขวบ อ่านออกเขียนได้โดยที่ยังไม่ได้ไปโรงเรียน จากนั้นเข้าโรงเรียนโพธารามคุณารักษ์วิทยาคาร แล้วเข้าเป็นนิสิ ตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 2 จากนั้นได้รับทุนศึกษาต่อปริญญาโทสาขาวิศวกรรมเครื่องกล มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย
เมื่ออายุ 25 ปี เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ อุปสมบทที่วัดบวรนิเวศวิหาร ศึกษาธรรมะระยะหนึ่งก่อนออกธุดงค์นานปีในพื้นที่จังหวัดปราจีนบุรี นครนายก เพชรบูรณ์ ฯลฯ กระทั่งหยุดเพื่อฝึกสมาธิที่ถ้ำเขาเขียวในเขตวัดพระบาทน้ำพุอยู่รูปเดียว 6-7 ปี จวบจนพระผู้ใหญ่ขอให้ลงมาดูแลวัด สอนสมาธิวันเสาร์-อาทิตย์ และแต่งตั้งเป็นรักษาการเจ้าอาวาส ช่วง พ.ศ.2534 สังคมไทยเริ่มมีผู้ป่วยโรคเอดส์มากขึ้น ประกอบกับได้เห็นโครงการบ้านพักผู้ป่วยระยะสุดท้ายของนายเจฟฟรีย์ เอ.เซเกอร์ นักจิตวิทยาบำบัด ซึ่งเป็นกลุ่มทำงานขององค์กรพุทธศาสนิกสัมพันธ์เพื่อสังคม ท่านจึงดำเนินการจัดตั้งโครงการธรรมรักษ์นิเวศน์ (Hospice) ปีแรกๆ ถูกต่อต้านจากชาวบ้าน มีการร้องเรียนให้ย้ายโครงการไปที่อื่น ไม่ยอมให้ผู้ป่วยขึ้นรถเมล์กินอาหารในร้านประท้วงหนักถึงขั้นไม่ใส่บาตร
ท่ามกลางกระแสกดดัน พระอลงกตต้องทำงานรูปเดียวทั้งป้อนอาหาร ซักเสื้อผ้า ทำแผล เช็ดเนื้อเช็ดตัวผู้ป่วย และพยายามชี้แจงให้ชาวบ้านเข้าใจการอยู่ร่วมกันอย่างมีคุณธรรม จนเกิดอาสาสมัครช่วยงาน เปลี่ยนแปลงทัศนคติจากที่เคยรังเกียจ หวาดกลัว เป็นเห็นอกเห็นใจและพร้อมช่วยเหลือ โครงการธรรมรักษ์นิเวศน์ให้ที่พักอาศัย อาหารการกิน การรักษาพยาบาลให้การดูแลด้านจิตบำบัดฯลฯและเมื่อผู้ป่วยเสียชีวิตก็ทำพิธีศพให้
                       พระอลงกต ติกขปัญโญได้รับการถวายรับปริญญาเอกกิตติมศักดิ์ สาขาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สาขาปรัชญา มหาวิทยาลัยรามคำแหง และสาขาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ได้รับรางวัลมหิดลวรานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทาน และอีกมากมาย

ท่านสร้างจิตสำนึกสังคมให้มีเมตตาธรรมและมนุษยธรรมต่อผู้ป่วยที่ถูกทอดทิ้งให้ได้รับการดูแลช่วยเหลือจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตให้ได้สิ้นลมอย่างสงบสุขและไปสู่สคติตามวิถีชาวพุทธ
คำคมคนดี

1. วันนี้หลวงพ่อไม่มีความท้อแท้อยู่ในใจ แต่ตรงกันข้ามกลับเปลี่ยนเรื่องของปัญหาอุปสรรคให้เป็นปัญญา แล้วเป็นกำลังใจกับตัวเอง เป็นกำลังใจ เป็นบทบทเรียนที่ทดสอบตัวเอง ว่าปัญหานี้เกิดขึ้นแล้ว เราจะผ่านบททดสอบนี้ไปอย่างไร ต่อไปไม่รู้กี่ปีหลวงพ่อก็ไม่รู้ว่าจะไปจบเมื่อไหร่ เพราะฉะนั้นมีความจำเป็นที่หลวงพ่อต้องแท้โจทย์นี้ให้ได้โดยเด็ดขาด
2. หลวงพ่อมองชีวิตตอนนี้ว่ามันเป็นของไม่เที่ยง พรุ่งนี้เราอาจจะตายก็ได้ วันนี้ให้เต็มที่กับชีวิต ถ้าวันนี้เรามีโอกาสทำดีได้ ทำ เวลานอนหลวงพ่อก็หลับสบาย ตื่นขึ้นมาหลวงพ่อก็มีความสุข
3. โดยที่สุดแล้วอยากให้มองกันด้วยความรักเมตตาว่า พวกเราทุกคนคือคนไทยด้วยกัน ไม่ว่าเราจะผิดพลาดพลั้งไปในเรื่องอะไรก็ตาม ก็ควรต้องให้อภัยกันด้วยความรัก ให้ควาเมตตาช่วยเหลือกันให้โอกาสกัน บ้านเมืองของเราก็จะสามารถอยู่ร่วมกันได้ด้วยความสุขความเจริญร่วมกัน

ติดตามชมชีวิต ที่อุทิศให้กับผู้ป่วย กับละครจากเรื่องจริง กับรายการบัลลังก์คนดี

Read the full story » | Comment |